პროექტი განსაბჭოება
view counter

ბლოგის ბოლო ჩანაწერები

მაგდა კალანდაძე
სანდრო ნავერიანი
მაგდა კალანდაძე

უახლესი კომენტარები

6 სექტემბერი, 2010 - 20:52
6 სექტემბერი, 2010 - 12:47
3 სექტემბერი, 2010 - 16:01
Tom
3 სექტემბერი, 2010 - 04:24
31 აგვისტო, 2010 - 00:09
წმინდა მონსტრი

თებერვალი 17, 2010 ავტორი გიორგი ხასაია

ედუარდ ლიმონოვი

წმინდა მონსტრი

22 თებერვალს ედუარდ ლიმონოვი 67 წლის გახდება. ბებერი ვამპირი, რომელმაც პოლიტიკის დახმარებით სცადა სიცოცხლის გახანგრძლივება, წმინდა წყლის კულტურული ფენომენია. სამ ქვეყანაში-რუსეთში, აშშ-სა და საფრანგეთში მოხდა მისი ფორმირება, თუმცა პირველი გამოწვევები ალბათ მაინც ნიუ-იორკიდან ისროლა ედიჩკამ. როგორც ამბობს, ჯერ კიდევ უდგება, შესაბამისად, ჟან ჟენესი არ იყოს, ცხოვრებას ჯერ კიდევ აქვს აზრი. ედუარდ ლიმონოვი ავანგარდის ისეთი კატეგორიაა, რომელიც არასდროს გახდება ელიტა, ის დამრტყმელი ძალაა და ნარცისიზმის მიუხედავად თვითგანადგურებისკენ მიისწრაფვის. ბევრს  აღელვებს მისი პოლიტიკური შეხედულებები, მათ შორის ნაციონალ-ბოლშევიკური პარტიის ლიდერობა. აქ ალბათ ცნობილი მხატვრის, მ. შემიაკინის ერთი ნათქვამი გამოგვადგება-ნაკლებად მჯერა იმის, რომ ლიმონოვი რომელიმე პოლიტიკური იდეის მიმდევარია, მას ყველა ფეხებზე კიდია საკუთარი თავის გარდა...

ფრაგმენტები ესედან "გონების მეუფეები" (წიგნიდან "საკონტროლო გასროლა")

როცა 1988/89 წლებში პარიზში ვწერდი წიგნს "დისციპლინარული სანატორიუმი", მე კონსტატირებას ვუკეთებდი დასავლეთის ბოლო დიდი კულტურული გმირების გარდაცვალებას. სელინი 1963-ში მოკვდა, მისიმამ 1970-ში ჩაატარა რიტუალური, ჯგუფური თვითმკვლელობა "სეპუკუ", პაზოლინი 1975-ში მოკლეს, ჟან ჟენე 1986-ში მოკვდა, ჰენრი მილერი 1980-ში, ღრმა სიბერეში გარდაიცვალა კალიფორნიაში. ახლები არ გამოჩნდნენ. კუნდერას ხომ ვერ დავასახელებთ, ან უმბერტო ეკოს და ჩესლავ მილოშს, მხოლოდ მოქნილ პროფესიონალებს. მაშინ მე გამოვთქვი აზრი, რომ გამარჯვებულ დემოკრატიას თავისი "დისციპლინარული" სახით, არ შეუძლია კულტურის გენერირება.

მას შემდეგ საქმეები ვერ დალაგდა. უკანასკნელი დიადი-უილიამ ბეროუზი 90-იანებში მოკვდა და მისით დიადთა მარაგი ამოიწურა. თუმცა, დაიცადეთ, შესაძლებელია კიდევ ერთის დამატება-ფილოსოფოსი გი დებორი, ავტორი ორიგინალური, ნახევრად გენიალური წიგნისა "სპექტაკლის საზოგადოება". დებორმა 90-იანების დასაწყისში თავი მოიკლა. მისი მეგობარი და გამომცემელი ჟერარი 1984 წელს პარიზში მოკლეს.

ვინაა "გონების მეუფე"? იგივე კულტურული გმირი? იგივე საკულტო ფიგურა?

რა აქვთ საერთო უკვე ნახსენებ სელინის, მისიმას, ჟენეს, პაზოლინის, ბეროუზს?

1)  საკულტო წიგნების არსებობა, რომლებშიც მძლავრად, გააფთრებით არის გამოხატული განსაკუთრებული მსოფლმხედველობა. Bბრწყინვალე, თვითმყოფადი და ორიგინალური სამყაროს ხედვა.

2)კონფლიქტი ხელოვანსა და საზოგადოებას შორის, რომელიც გამოიხატება დაპირისპირებაში ავტორის განსაკუთრებული სოცილური პოზიციისა (გამოხატული მის წიგნებში, ნაწილობრივ, მის ჟურნალისტურ სტატიებში და, ყველაზე მეტად, მის სოციალურ ქცევებში) საზოგადოების ბანალურ-სოციალურ პოზიციასთან.

3) პირველი ორი კომპონენტის შედეგად გარდაუვალია კონფლიქტის რეზულატატიც: ტრაგიკული ბედი, კულტურული გმირის ცხოვრების ტრაგიკული ეპიზოდი: დანიის ციხეში მჯდარი სიკვდილმისჯილი სელინი და შემდგომი ოსტრაკიზმის წლები საფრანგეთში; იაპონიის არმიის გენერალური შტაბის ხელში ჩაგდების უშედეგო მცდელობა, რომელიც დასრულდა მისიმას სეპუკუთი 1970 წლის ნოემბერში; ჟან ჟენეს ტრაგიკული ცხოვრება და გარდაცველება, რომელსაც საზოგადოება ბოიკოტირებდა "პალესტინელების," "შავი პანტერებისა" და "ბაადერის ბანდების" მხარდაჭერის გამო; პაზოლინის მხეცური მკვლელობა მისი ერთ-ერთი გმირის მიერ; მშობლიურ შტატებში გამარგინალებული ბეროუზი, ევროპაში უფრო ცნობილი, ვიდრე სამშობლოში; დებორის ალკჰოლიზმი და განდეგილობა... ასეთია გენიალობისა და საზოგადოებასთან დაპირისპირების ფასი.

ტრადიციულად კულტურული გმირი, საკულტო ფიგურა-კონფლიქტის, სკანდალის ადამიანია. სელინი, ჟენე, პაზოლინი და სხვები სძულდა საზოგადოების ერთ ნაწილს, მაგრამ მათზე გიჟდებოდა საზოგადოების სხვა ნაწილი. მათი აზრები კამათს და ვნებათაღელვას იწვევდა.  ყველა მათგანი საზოგადოების მტერი თუ არა, მრისხანე ოპონენტი მაინც იყო, როგორც პაზოლინი და ბეროუზი.

შესაძლებელია თუ არა დღეს არსებობდეს დიდი მწერალი, თანხმობაში მცხოვრები საზოგადოებასათან?ანუ უბრალოდ მწერალი, უბრალოდ პროფესიონალი? არა, შეუძლებელია, ვერაფერზე დაწერს. რასაც ის აწარმოებს, მკითხველს ვერ ააღელვებს. ასი ან, თუნდაც, ორმოცდაათი წლის წინ ჯერ კიდევ შესაძლებელი იყო სასამართლო პროცესები ე.წ. უზნეო წიგნების წინააღმდეგ. დღეისათვის, დასავლურ საზოგადოებაში, პრაქტიკულად, ყველაფერი ნებადართულია პირადი ურთიერთობების სფეროში. ყველა პირადი პრობლემა დიდი ხანია მკითხველს არ აღელვებს. ჰომოსექსუალიზმი?-ტონობით წიგნი დაიწერა ამ პრობლემაზე. AIDS-ტონობით წიგნი. ინცესტი?-ტონობით წიგნი. ფროიდის შემდეგ რომეო და ჯულიეტაც გასაგებია. მწერალი, რომელიც მხოლოდ მორალურ და ზნეობრივ პრობლემებს უღრმავდება, გონების მეუფე ვერ გახდება. აი, ფაშისტი რომეო დინამიტით ხელში სახელმწიფოს წინააღმდეგ- ყოველთვის აზარტული თემაა. იმის თქმა მინდა, რომ ჩვენს დროში დიდი ლიტერატურული კონფლიქტი შესაძლებელია, იყოს მხოლოდ ადამიანისა და საზოგადოების კონფლიქტი. ამიტომ, მწერალი განწირულია იყოს ფილოსოფოსი, სოციოლოგი და,შესაბამისად, რომეო დინამიტით ხელში.

კულტურა ინდივიდუალურია. მას აყალიბებს შემოქმედთა მცირე ჯგუფი, 3-5 მთავარი შემოქმედი, ნუ, 7- ყველაზე კარგ დროში და კიდევ 15-20 ადამიანი მათ გარშემო, მოკლედ, 30-მდე. ეს ხალხი მოქმედებს საუკუნის 1/3-ს განმავლობაში. კულტურული თაობის მკვეთრი ცვლილება არ არის, ხდება მხოლოდ ერთი ჯგუფის ჩანაცვლება მეორეთი. ცივილიზაცია კი მასობრივია. მასში ათეულობით ათასი მოქმედებს. თუ კულტურა ქმნის სამუდამოდ, ცივილიზაცია აწარმოებს წამიერად, ერთჯერადი მოხმარებისთვის. ცივილიზაციის სიმბოლოა საჭმლით მოთხვრილი ქაღალდის ჭურჭელი, , რომელსაც საღამოს ნაგვის ყუთში მოისვრიან. აი, ასე.

საკუთარ თავზე: მე უდავოდ საკულტო მწერალი ვარ და გონების მეუფე, მაგრამ ჩემი ფორმირება მოხდა ისტორიული და კულტურული სიტუაციების ისეთი შეაჯახების ფონზე, რომ მე ღრმად ატიპური ვარ, დიდი გამონაკლისი, უბრალოდ, იშვიათი მუტანტი...

კაკო (შეუმოწმებელი), თებერვალი 26, 2010, 18:08:32

გიორგი
ხო მახსოვს ეგ ამბავი :))) გაპატიოსნებაზე გამახსენდა ,დღურში წერს მეზობელი რომ მოუკვდება და როგორ არიგებენ მის ნივთებს , როგორ უთევენ ღამეს :))) მე ხომ მართმადიდებლირი წესით მონათლული ვარო :))))))))) თან უკრაეინელი ებრაელიო :)))) არც მე მჯერე მაგის შოვინიზმის .. თამაშია ასევთვქვათ ძალადობის თეატრი :)))
kosta–მადლობაა :)))))))))))))))))

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 26, 2010, 16:39:27

კაკო
მახსოვს კი, ისე ბროდსკი იზიდავდა ედიცჰკას, ახლაც იზიდავს. ერთ წიგნში აქვს წარმოსახვითი საუბარი მკვდარ ბროდსკისთან. ერტერთი იშვიათი ადამიანია ვისთანაც ცხოვრებაზე საუბარს ვისურვებდიო ერთხელ თქვა:)))

kosta
დიახ, ასეა, დრო და მდგომარეობაა ისეთი, რომ თამაში ანდა გადათამაშებაა დომინანტი. ჯერ ღმერთმა აშოროს გაპატიოსნება:))) კი არ ვაპატიოსნებთ, ვსიმპატიზირებთ, დიდი მწერალია. ნამდვილი მწერალი მოუხელთებელია, მოღალატეა. მე არ მჯერა მისი შოვინისტობის, მარა მაგარი მწერალი როა ფაქტია და ეს დიდი ხანია მივიღე და შევიყვარე

Anonymous (შეუმოწმებელი), თებერვალი 26, 2010, 14:24:23

kosta-:):):):)

kosta (შეუმოწმებელი), თებერვალი 25, 2010, 23:26:32

performansi, politika, estetika, vulgarizmi.... kvelaferi ert sibrtkeshi? am shovinist Limonovs arc ki daesizmreba rom amdeni nichieri qartveli axalgazrda apatiosnebs mas :))

კაკო (შეუმოწმებელი), თებერვალი 25, 2010, 18:48:06

გიორგი
ალბათ მასე ;) თან მგონი ბარიშნიკოვსაც გაკრა რა, ბარიშნიკოვი ბროდცკის მეგობარიო ასე იხსენიებს მგონი:)))) ისე პირველ პანკში როგორი აღფრთოვანებულია მაიაკოვსკის ლესქს, რომ წაიკითხავენ :))))

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 25, 2010, 17:04:33

mai
ესთეტიკა და ვულგარიზმი კარგა ხანია ისე დამეგობრდნენ, რომ მხოლოდ სიკვდილი თუ დააშორებს:)) მხატვრული ენა იტანს ვულგარიზმს, მეტიც, მე მგონი ხელოვნება რაღაცით ვულგარულია:))
ვაკო ნაცვლიშვილი
დიახ, ასოცირდება და ეს ძველი პარადიგმაა ალბათ. სხვათაშორის კულტურულ ადამიანებს უფრო უჭირთ მათი ერთმანეთის გარეშე წარმოდგენა. ეს ძალიან საინტერესოა, ზონტაგიც წერდა ამაზე
კაკო
მახსოვს კი, მარა ეს ლიმონოვის მხრიდან იხტიბარის არ გატეხვას უფრო გავს, არა?

კაკო (შეუმოწმებელი), თებერვალი 25, 2010, 11:41:15

გიორგი
გახსვოს დნევნიკ ნეუდაჩნიკაში, რომ ამბობს ლიმონოვი, ბარეშნიკოვს კითხეს ვინ არის ჩემზეო იმან კი უპასუხა კიდევ ერთი რუსიო :)))))))))))
ვაკო
გეთანხმები :))))))

კაკო (შეუმოწმებელი), თებერვალი 25, 2010, 11:41:13

გიორგი
გახსვოს დნევნიკ ნეუდაჩნიკაში, რომ ამბობს ლიმონოვი, ბარეშნიკოვს კითხეს ვინ არის ჩემზეო იმან კი უპასუხა კიდევ ერთი რუსიო :)))))))))))
ვაკო
გეთანხმები :))))))

ვაკო ნაცვლიშვილი (შეუმოწმებელი), თებერვალი 25, 2010, 00:41:19

გიორგი, მგონი ძალიან საინტერესო რამე თქვა mai-მ : ესთეტიკური რაღაც გაგებით ეთიკურთან ასოცირდება, არა? არადა, მე მაინც მგონია, რო კულტურა აკულტურულია)))

mai (შეუმოწმებელი), თებერვალი 24, 2010, 19:35:50

ესთეტიკა და ვულგარიზმი (მაგალიტად, ლიმონოვის ვულგარული ენა) არარის თავსებადი ცნებები,

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 24, 2010, 17:25:09

kosta
დიახ პერფორმანსი მგონია მეც მისი არსებობის ფორმა, რატოა ეს ცუდი?:))
mai
გმადლობ:))
არ მგონია სასაცილო იყოს მის ესთეტიკაზე საუბარი. რატოა სასაცილო? მაშინ სადიც, ჟენეც, ჰენრი მილერიც სასაცილოები ყოფილან? რითია სასაცილო?

mai (შეუმოწმებელი), თებერვალი 23, 2010, 23:44:45

ამ საიტზე შემოსვლა ღირს თუნდაც იმიტომ, რომ გიორგისნაირ ავტორებს გადაეყარო! გაიხარე ჩემო კარგო! ამჟამად ლიმონოვი,...ნაკლებად ცნობილია საქართველოში, კარგია... მაგრამ ლიმონოვის ესთეტიკაზე ლაპარაკი სასაცილოა...

kosta (შეუმოწმებელი), თებერვალი 23, 2010, 23:24:34

Giorgi, albat ar dametanxmebi:), magram Limonovi aris erti ubralo mokvdavi rusi shovinisti, araordinaluri, performansebis mokvaruli da metic, performasia misi arsebobis forma...

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 23, 2010, 16:48:02

კაკო
სხვათაშორის ლიმონოვი იმითაც გამოირჩევა რო მისთვის მთავარია რამე ჰეროიკული გაითამაშოს ან აღმოაჩინოს ვინმეში. მარჯვენა–მარცხენას არ დაეძებს:)) ასე რომ არ იყოს პაზოლინის და მისიმას გვერდიგვერდ არ დაასახელებდა. პარტიაც ამ პრინციპით დაფუძნდა–მემარჯვენეებმა და მემარცხენეებმა ერთად შექმნეს. კურიოხინი და დუგინი ერთდროულად არიან დამფუძნებლებში:)) პოეზიაზე ვერ ვიტყვით იგივეს, თუმცა ნარცისი უკვე იკითხება ადრეულ ლექსებში. ახლაც წერს ლექსებს ხანდახან, მაგალითად–ოთხი რუხი ტანკი დადგა პრეზიდენტის სასახლესთან და ა.შ., რევოლუციური პოეზიის ამბავში

კაკო (შეუმოწმებელი), თებერვალი 23, 2010, 13:11:18

გიორგი მისიმა ახსენე და რუსულ საიტებზე წავაწყდი რაღაც წიგნის მოკლე ანოტაციას ”სილამაზის ამბოხი” სადაც მისიმასა და ლიმონოვის ესთეტიკის პარალელებზეა საუბარი. ახლა დაახლოებით გასაგები გახდა თუ რა იგულისხმა ლიმოვნოვმა გმირულ სიკვდილში :))))))) პოეზიაზე მინდა გკითოთ , აქაც ისეთივე ესთეტიკაა ,როგორც მის პროზაში???

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 21, 2010, 03:57:30

mariko
არ იქნება ლიმონოვი დიდი ნახტომი)))

ვაკო ნაცვლიშვილი
მაგრამ კაფკას სხვა პრობლემებიც ქონდა-ბატაის აზრით მას ერთის მხრივ უნდოდა მამის საზოგადოებაში შესვლა; მაგრამ ამისთვის საკუთარი ბავშვურობის დათმობა არ უნდოდაო))) ამ სიჯიუტემ შვა ასეთი მონსტრი ბატაის აზრით
დისტანცირება-დიფუზიის ამბავში გეთანხმები
იგივე ჟენე თან არის საკუთარი რომანების მთავარი გმირიც და თან არც არის
და ამას ალბათ ზუსტად ამ დისტანცირების საოცარი უნარის წყალობით აკეთებს
ნარცისიზმი ძალიან მნიშვნელოვანია-მუდმივად წერო საკუთარ უკანალზე ან საკუთარი პიროვნების სიდიადეზე და ეს კარგი ლიტერატურაც იყოს-არაჩვეულებრივია)))
ცოტაა ასეთი მაგრამ არის
და ისინი ბავშვები არიან
და სასტიკები როგორც ყველა ბავშვი

ვაკო ნაცვლიშვილი (შეუმოწმებელი), თებერვალი 20, 2010, 19:44:24

giorgi khasaia
სარტრი ამბობს ჟენეზე, ყვავილების ღვთისმშობლის კითხვისას ონანისტის ბავშვური ნარცისიზმის პირისპირ დგომა გვიწევსო. ეს ბავშვური ნარცისიზმია, მგონი, რო არა-თავისუფლების პირობებში იმაზე წუწუნებს მიჭერენ, მკლავენო და თავისფლების პირობებში-არ მიჭერენ, არ მკლავენ, ყველაფერი ნებადართულიაო.. უკმაყოფილება, სასოწარკვეთა, მტრის სახე ერთგვარი საწვავია მწერლისთვის, მარა, კაფკას მსგავსად, ხო შეიძლება, უკმაყოფილო იყო საკუთარი უკამყოფილებით?)) იგივე სარტრის აზრით, ჟენე წერს ჰიტლერზე, რომელიც ლაპარაკობს, სუნთქავს, ცხოვრობს... მაგრამ ჟენე თვითონაა ჰიტლერიო. მწერალს, გარკვეული აზრით, ჭირდება არა გამოყოფა რეალობისგან, არამედ მიერთება მასთან, რათა გამოეყოს ან ,პირიქით, საკუთარი თავის წაშლა და იმ რეალობად ქცევა, რომელშიც იძულებულია წაიშალოს.

mariko (შეუმოწმებელი), თებერვალი 20, 2010, 03:30:55

შეიძლება ქართველებს არ გვყავს საკულტო მწერლები, მაგრამ როგორც ლიმონოვმა დამაინტერესა, ახლა ქართველიც დამაინტერესებს. გიო ჩემი თხოვნა იქნებოდა, რაღაც დაგეწერა ქართველ, რომელიმე მწერალზე, თორე ზოგიერთმა მიხეილ ჯავახიშვილი არ იცის და პირდაპირ ლიმონოვი დიდი ნახტომია ალბათ :)))) არ მეთანხმები ??? :)

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 19, 2010, 20:11:05

ვაკო ნაცვლიშვილი
არა მგონია თინეიჯერული უხასიათობა იყოს
ფაქტია რო გარკვეული წინააღმდეგობა ჭირდება არტისტს
პრინციპში ხელოვნებისთვის დღესაც არი თუნდაც ევროპაში აკრძალული თემები-პედოფილია მაგალითად
მაგრამ ხელოვნება საზღვრების გაფართოვებასაც გულისხმობს არა?
ეწ ზედმეტი თავისუფლების პირობებშიც შეიძლება მტრის მოზებნა-თუნდაც ხელოვნების კომერციალიზაცია
ხაკიმ ბეი ხუმრობს ერთგან-გამოჩნდება კარგი საშიში სიმღერა და მაშინვე გამოიყენებენ რამე საკვების რეკლამაში და ვსიო; საშიშიც აღარ არიო)))))
მე მგონი ბევრია საწუწუნო

ვაკო ნაცვლიშვილი (შეუმოწმებელი), თებერვალი 19, 2010, 18:38:40

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 15:40:37
ანუ გამოდის რო არა-თავისუფალ საზოგადოებაში ხელოვანებს კლავენ და იჭერენ, ზედმეტი თავისუფლების პირობებში კი, როგორც ამბობენ, ვერაფერს დაწერ. თინეიჯერულ უხასიათობას არ გავს?))

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 19, 2010, 18:15:49

კაკო
მოდი მე რაგაცეებს განვმარტავ გონების მეუფეებთან დაკავშირებით-ეს ტერმინი პირველად პუშკინმა იხმარა თუ არ ვცდები ბაირონთან მიმართებაში-ვლასტიტელ დუმ-ასეა რუსულადღ კლიშედ დამკვიდრდა რუსულ ლიტერატურაში და ჩვენი არ იყოს იქაც პოეტი უფრო მეტია ვიდრე მხოლოდ პოეტი)))) ეს ვლასტიტელი დუმ იხმარებოდა როგორც გამაერთიანებელი; ზოგჯერ როგორც ერის მამა; ერის სინდისიც ხანდახან)) მთლად ჩვენსავით)) ლიმონოვი ამ ტერმინის გადათამაშებას ცდილობს და ვლასტიტელ დუმშ ანუ გონების მეუფეს ხმარობს არა გამაერთიანებლის და ერის მამის; არამედ პირიქით-გამხლეჩის და საზოგადოებასთან დაპირისპირებული ხელოვანის აღსანიშნად
ასეთი ამბვია
ედუარდ ლიმონოვი დიდი მწერალია

კაკო (შეუმოწმებელი), თებერვალი 19, 2010, 11:12:52

ბოლო ბოლო ვინ არის ედუარდ ლიმონოვი, ნაციონალ-ბოლშევიკი, საკულტო მწერალი თუ უბრალობ გიჟი ??? ”Не is fucking Great!” სტილი დაცულია :))))))))))))

ugovhavesi dabrunda :))) (შეუმოწმებელი), თებერვალი 19, 2010, 01:59:42

anu
"ლიმონოვის მთავარი მიზანი იყო საქართველოს დაშლა" ეს არ ნიშნავს იმას, რომ მისი შემოქმედება მკითხველს არ ააღელვებს და მისი წაკითხვა არ შეიძლება. მოდი ჯერ წავიკითხოთ და ანალიზი მერე გამოვიტანოთ

tamo
მართალია პუტინის გარემოცვას არ უყვართ (ვინ უყვართ?), სამაგიეროდ საზოგადოების მეორე ნაწილი ნამდვილად აღიარებს. მხოლოდ მისი თავი აინტერესებს და საზოგადოების გულის მოგება სურს, გამოსდის კიდეც. არავითარი პოლიტიკური იდეები, უბრალო შემოქმედი, ნამდვილად კულტურის ფენომენია.
არ არის ლიმონოვისნაირი ფიგურა ქართულ კულტურაში, შევძლოთ და ვაღიაროთ ეს. ყოველთვის შურიანობა გაგონილა ???

nina (შეუმოწმებელი), თებერვალი 19, 2010, 00:34:02

კეთილისმსურველო კარგი იუმორის გრძნობა გქონიათ)))))

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 19, 2010, 00:31:33

ketilismsurve
ქართველებს გვყავს კარგი მწერლები-დათო ჩიხლაძე კარლო კაჭარავა ზაზა ბურჭულაძე ზურა ქარუმიძე კიდევ ბევრი
თქვენ ვის გულისხმობთ?

ketilismsurveli (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 21:32:02

nina da giorgi xasaia
shegrcxvet raghacis. kartvelebs tu ar gvkavs sakulto mwerlebi aba vis kavs? ra originalobaa shenis kvelafris uarkopa. moplishi arc erti kveyana ar ityoda uars chvennairi mwerlebis kolaze..mecodebit. girchevt kartuli literatura gadaikixtot

giorgi khasai (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 20:43:42

mira-mari
დიდი მწერალი განწირულია იყოს საკულტო))))) ლიმონოვი ერთერთი ყველაზე დიდია იმათ შორის; ვინც ცხოვრება დ ლიტერატურა შეურაცხყოფამდე მიუახლოვა ერთმანეთს))))
Anonymous
გეთანხმები ძვირფასო
ჟენეც ბეროუზიც მილერიც ლიმონოვიც დაწყევლილი მწერლები არიან
tamo
გულის მოგება კი არა ცვლილებები უნდა
პატიოსან სიტყვას გაძლევ რამოდენიმე წელიწადში რუსეთი იამაყებს ამ მწერლით; როგორც ჩეხოვით ან ბუნინით)))))))))

giorgi khasai (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 20:33:06

kako
გმირულ სიკვდილში რევოლუციის დროს ან თუნდაც ბანკის გაძარცვის დროს გმირულად თუ დაეცემა-ეგ))))
dadu
ძვირფსო დადუ
პოლიტიკური შეხედულებები და საერთოდ პოლიტიკოსობა ერთგვარი პერფორმანსია ლიმონოვის მხრიდან
ამ ყველაფერს ის იუმორით და გმირობის გადათამაშება-პაროდიით აკეთებს
ისე პუტინამდე ეგ იძახოდა აფხაზეთი და სამხრეთ ოსეთი უნდა შემოვიერთოთო))

mira-mari (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 18:29:40

Anonymous
martali gitxra pirvelad mesmis am kacze.
profesionaliao? tviton rogoria neta? didi kulturuli gmirebis nusxashi bolo mohikania?:)
iqneb tvitonac profesionalia jkuis kolofobashi ;)

Anonymous (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 18:21:38

ეს კაცი ნაციონალ-ბოლშევიკია? მერე რათ გინდა? :)))))

tamo (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 18:13:10

limonovi arasdros gaxdeba elita. getanxmebi. rusetshi rom ar ukvart limonovi imis momscrec var . vgulisxmob putinis garemocvas. mashin sinamdvileshi vin aris is da sait miiscrafis, visi gulis mogeba unda

Anonymous (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 18:12:19

ME MGONI CDEBI, MIRA-MARI. AQ SWOREDAC ROM ISET MWERALZEA SAUBARI, ROMELIC WERS, RATA GAEQCES SAZOGADOEBAS, ROM SHEINARCHUNOS SAKUTARI SAXE. MWERALI, ROMELIC AKETEBS ARAUTILITARUL LITERATURAS DA DAKAVEBULIA SAKUTARI TAVIS GADARCHENIT.
MGONIA ASEA, GIORGI. SHEN RAS ITYVI?

mira-mari (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 18:03:46

aq ra, laparakia "did mwerlebze", romlebmac samyaro unda gardaqmnan? me amis ar mjera da mgonia, rom "literatura es adamianis euli xmaa".
"didi mwerali" sworedac rom ar unda xdebodes sakulto pirovneba da gmiri. mashin rogorga davijero rom is am sazogadoebas gaurbis?

anu (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 18:03:08

limonovis mtavari mizani iko saqartvelos dashla. axlac ra tqma unda azri ar sheucvlia. me naklebad mxiblavs sheni giji limonovi

ედუარდ შევარდნაძე (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 17:04:05

ეს მე ვარ ედიჩკა

dadu (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 17:02:00

gio shen tu ggonia limonovis shemoqmedebas bevri icnobs saqartveloshi .... mashin cdebi. me mis politikur shexedulebebs ar vetanxmebi. getanxmebi rom tvitganadgurebisaken miiswrafis

კაკო (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 16:19:23

უკაცრავად RTVI ზე იყო , კი გამოუშვიათ ეტყობა , თუ არ ვცდები ორი კვირის წინ ჰქონდა აქცია მაიაკოვსკის ძეგლთან :))))))) ისე სულ ციხეში არ ზის , ნეტა რა იგულისხმა გმირულ სიკვდილში ??? ტყვედ მიცვალებულებთან :)))))

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 15:45:32

კაკო
დიდი მადლობა)))
მაინც რატოა ასეთი მსგავსება ინგლისურში ღმერთსა დ ძაღლს შორის?)))))
გამოუშვეს ციხიდან?
ისე ნათქვამი აქვს მხოლოდ გმირული სიკვდილი მინდაო)))

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 15:40:37

ვაკო ნაცვლიშვილი
ლიმონოვს ერთ რამეში-და ალბათ მთავარში ვეთანხმები-ის ამბობს დემოკრატიას კულტურის გენერირება უჭირსო
თუ გარკვეული კონტექსტი არ არსებობს რომელსაც შეიძლება დაუპირისპირდე ან საიდანც ამოხტე; ძნელია რამე მნიშვნელოვანის შექმნა
ანდერგრაუნდი ყოველთვის რაგაცასთან მიმართებაში არსებობს; დამოუკიდებელი ყოფნა არ გააჩნია
არა?

კაკო (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 12:09:22

God-Dog Dog-God God-Dog Dog-God ეს მე ვარ :)))))))))
ავანგარდი ,რომელიც არ გახდება ელიტა ანუ ის გადარჩენისთვის იბრძვის და არა დამკვიდრებისთვის ;) გუშინწინ ვნახე "Эхо Москва"–ზე ასე ვთქვათ უდგებოდა :))))
ამ საიტზე ჩემი საყვარელი ავტორი ხართ :)))))))))))))))))))

ვაკო ნაცვლიშვილი (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 06:29:12

"მე მიყვარს ჩემი წყნარი სევდა და თეთრი ცხვირსახოცი ჯიბეში"... ლიმონოვი))

ვაკო ნაცვლიშვილი (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 06:22:57

giorgi khasaia )) ნუ მიწამლავ მოხუც გრძნობას)
მხოლოდ პერვერსიაში ხედავს კულტურის გენერირებისთვის საჭირო ელემენტებს--გეთანხმები. ამ რიტორიკამ მეც გამაღიზიანა. ამ რაკურსში ბორხესიც მოქნილი პროფესიონალი გამოდის, ბორხესი, რომელსაც არც ჰომოსექსუალიზმზე წერით მოუკლავს თავი, არც ინცესტზე, არც მორალურ-ზნეობრივ პრობლემებზე შეწუხებულა დიდად, მაგრამ მეოცე საუკუნის მნიშვნელოვანი ნაწილი ლამის წინასწარ განსაზღვრა.
რაზეც ლიმონოვი წერს ეს ერთი ესთეტიკაა. ის რომ მაგარია ჟენე, არაფერს აკლებს ბორხესს))

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 05:17:52

ვაკო ნაცვლიშვილი-ეს მე ვარ ვაკო))-შენ იხუმრე და მაგალითად შევარდნაძე რო შემოვიდეს ამ ბლოგზე და დაიწყოს ასე-ეს მე ვარ ედიჩკა))))
გეთანხმები რომ პოლიტიკა რა თქმა უნდა იგულისხმება ამ ნაწარმოებების უკან
და ისინი არა თუ შთამბეჭდავია ავტორების ცხოვრებასთან რელაციაში; არამედ წარმოუდგენელია მის გარეშე
თუმცა აქ ისევ პოსტსტრუქტურალიზმი გადაგვეღობება ანტიბიოგრაფისტული პათოსით))))
მე მეჩვენება რომ ოდნავ რეტროგრადული ელფერი დაკრავს ამ ჩემთვის ძალიან საყვარელი მწერლის ამ ესესაც და მთელ მის შემოქმედებასაც; რაც გმირის გამუდმებულ თამაშში თუ ძიებაში გამოიხატება
მომგებიანი პოზიცია აქვს გეთანხმები
და ცოტა სწორხაზოვანიც ალბათ; იმიტომ რომ მხოლოდ პერვერსიაში ხედავს კულტურის გენერირებისთვის საჭირო ელემენტებს
ეკოზე(უმბერტო) ამბობს რომ მხოლოდ მოქნილი პროფესიონალია; სხვათაშორის ეკო არ ცხოვრობს სრულ თანხმობაში საზოგადოებასთან
ბორხესიც მოქნილი პროფესიონალი გამოდის მხოლოდ?)))))

ვაკო ნაცვლიშვილი (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 04:54:05

ეს მე ვარ ვაკო))
ამ ესთეტიკის ყოველი ნაწარმოების უკან პოლიტიკურობა იმალება. ტექსტი, პოსტსტრუქტურალისტურად რომ ვთქვათ, შეფერილია ამ პოლიტიკური ძალაუფლებით. ამ მწერლებს "მეუფებას" არა მარტო საკუთრივ ტექსტები, არამედ მათი ტრაგიკული ბედიც განაპირობებს. მგონი, მათი წიგნები მათსავე ცხოვრებასთან რელაციაში უფრო შთამბეჭდავია. მეტიც, ესინი ერთდროულად იკითხება როგორც ერთიანი ნაწარმოები და ამ დროს უაზრობა მგონია გარეტექსტსა და შიდატექსტზე ლაპარაკი))
სწორედ ის განასხვავებს ელიტისგან ავანგარდს რო ეს უკანასკნელი თვითგანადგურებისკენ მიდის ელიტა კი-საკუთარი თავის უკვდავყოფისკენ..
გიო, ეს რო არ ვთქვა, არ შემიძლია: ლიმონოვი აშკარად კარგ მდგონარეობაშია -მაგალითს მოუყვან, ეტყვი, აი, დიდი მწერალი საზოგადოებასთან თანხვედრაში მცხოვრები, იგი მოგიგებს, არა იგი უბრალო პროფესიონალია.)))

giorgi khasaia (შეუმოწმებელი), თებერვალი 18, 2010, 03:05:43

nina
პირდაპირ ვთქვათ რომ არაა))))
რამოდენიმე მაგარი პოეტი და პროზაიკოსი კი
მუსიკოსიც
მაგრამ ის რასაც ლიმონოვი გულისხმობს-არა
და იცი რატომ?)))))

nina (შეუმოწმებელი), თებერვალი 17, 2010, 20:06:21

ქართულ კულტურაში ცოტაა ან თითქმის არაა ისეთი ფიგურები როგორზეც ლიმონოვი წერს